كنون كه تاریخ برگزاری جرگه صلح مشخص گردیده است، لازم می نماید تا اقدامات مقدماتی جهت مجاب كردن گروه های مخالف برای شركت در این جلسه و پذیرفتن آنچه در این جرگه فیصله خواهد شد، به اجرا در آید تا درصدی موفقیت جرگه بیشتر شود.

به اساس معلوماتی كه به نقل از فاروق وردك وزیر معارف در رسانه ها به نشر رسیده است، قرار است این جرگه با اشتراك 1500 تن بتاریخ نهم ثور سال 1389 برگزار شود و به مدت سه روز نیز ادامه پیدا كند. آنچه بعنوان دلیل برای در نظر گرفتن روز نهم ثور برای برگزاری این جرگه ارائه شده است، این می باشد كه در آن روز نیروهای امنیتی در حالت آمادگی كامل برای تامین امنیت جرگه قرار خواهند داشت.

با توجه به اینكه پیش از برگزاری جرگه یعنی به روز هشتم ثور از سالروز پیروزی جهاد تجلیل خواهد گردید، نیروهای امنیتی تدابیر لازم برای تامین امنیت را روی دست خواهند گرفت. از این رو برگزاری جرگه در روز نهم نیز می تواند از نظر امنیتی قابل اطمینان باشد.

فاروق وردك وزیر معارف و رئیس كمیسیون مشاوره و تداركات این جرگه، روز دو شنبه این هفته ضمن حضور در پارلمان در مورد مقدمات برگزاری این جرگه معلومات داد و به نمایندگان مردم اعلام كرد كه آمادگی‌های لازم برای این نشست اتخاذ شده و این نشست در فضای امن و مناسبی برگزار خواهد شد.

تامین امنیت برگزاری جرگه و شركت كنندگان در جرگه یك بخش از موضوع است، اما آنچه بیشتر از هر موضوع دیگری می تواند مهم باشد، این است كه باید تدابیری اتخاذ گردد كه جرگه از نظر كیفی و كمی قدرت لازم را داشته باشد.

از نظر كمی تعداد شركت كنندگان بخصوص با در نظر گرفتن ولایات كشور می تواند مهم شمرده شود، اما از نظر كیفی آنچه می تواند قابل توجه باشد این است كه در این جرگه چه تعداد از مخالفان دولت و یا كسانی كه می توانند بر مخالفان دولت استیلا و نفوذ داشته باشند، اشتراك خواهند كرد.

آنگونه كه در رسانه های جمعی به نشر رسیده است آقای فاروق وردك وردك هدف اساسی این نشست را تقویت وحدت ملی و یكسان سازی دیدگاه‌های مردم افغانستان به منظور مصالحه با مخالفان دولت بیان كرد و گفته است كه این نشست جنبه مشورتی دارد تا راهكارهای گفت‌وگو با مخالفان دولت توسط مردم افغانستان تدوین شود.

به نظر می رسد اگر به هدف مشورتی در این جرگه بسنده شود و روی اهداف اصلی آن كه اتخاذ تصامیم قاطع تر و قابل الزام باشد، بحث صورت نگیرد، به نظر می رسد ارزش آن كاهش خواهد یافت. زیرا كفایت به مشورت نمی تواند مشكلات موجود در افغانستان را حل كند.

اساسا می توان گفت كه به نظر می رسد آنچه باعث گردیده است تا برگزار كنندگان جرگه هدف آن را در حد مشورتی بودن تنظیم نماید، این است كه آنان به فعالیت های مقدماتی برای متمایل ساختن مخالفان دولت به اشتراك در جرگه چندان باور ندارند. بسیار روشن است كه اگر تلاش صورت گیرد تا مخالفان دولت متقاعد به اشتراك در جرگه شده و حرف خود را ارائه كنند، گرفتن تصمیم و رسیدن به توافق نهایی در مورد صلح در افغانستان نیز چندان مشكل نخواهد بود.

از این رو آنچه به عنوان یك نیاز قابل بررسی می باشد این است كه از سوی برگزار كنندگان و دست اندركاران آن بایستی تلاش صورت گیرد تا مقدمات و تلاش های مقدماتی برای ایجاد و القای روحیه پذیرش و تسلیمی در برابر تصمیم های این جرگه در نزد مخالفان صورت گیرد.

جنگ میان افراد مربوط به حزب اسلامی و طالبان در بغلان یك حقیقت را آشكار ساخت و آن اینكه مخالفت های عمیقی میان نیروهای مخالف دولت وجود دارد و این مخالفت می تواند زمینه ساز تفاهم میان دولت با هر یك از گروه های مخالف با دولت گردد.

در چنین صورتی دولت می تواند با بكار گیری اهرم های متعددی كه می تواند در اختیار قرار گیرد، بر صفوف مخالفان خود بیشتر نفوذ كند. بعد از آنكه عملیات مشترك در مارجه صورت گرفت و بخصوص با توجه به واكنش هایی كه پیش از شروع عملیات در مورد امنیت مردم نشان داده شده بود، این نظر در میان بسیاری از مردم بوجود آمده كه ذهنیت مسوولیت پذیری در میان دولت و نیروهای بین المللی بوجود آمده است. این كار می تواند در دراز مدت به نفع دولت تمام شود.

از سوی دیگر نكته ی مهمی كه می تواند قابل طرح در این نوشته باشد این است كه دولت باید كوشش كند تا در كنار آقای وردك یك تیم قوی را برای زمینه سازی برگزاری این جرگه و شركت دادن مخالفان و تیم های مختلف فكری و سیاسی به كار بگیرد و آن را تقویه كند.

با توجه به اینكه آقای كرزی در دوره كمپاین تبلیغاتی خود در انتخابات نیز از جرگه سخن گفته بود و از شروع كار وی به عنوان رییس جمهور در دومین انتخابات همواره بار بار بر آن تاكید كرده است، مردم نسبت به تاثیرات جرگه امیدوار گردیده است و آقای كرزی باید به امیدواری مردم اهمیت زیادی داده و از تمام امكانات برای مفیدواقع گردیدن جرگه استفاده كند.